Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony!

Strona Sołectwa Mała Wieś Górna

Mała Wieś Górna – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie zgorzeleckim, w gminie Sulików. W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa jeleniogórskiego.

Położona na Dolnym Śląsku, w Powiecie zgorzeleckim , gminie Sulików. Liczba mieszkańców to 145 . Wpleciona malowniczo w dolinę rzeki Czerwona Woda, wśród licznych wychodni skałek bazaltowych z rzadką florą, Mała Wieś Górna stanowi prawdziwą perełkę krajobrazową, a wplecione w zieleń budynki o zabudowie łużyckiej oraz bliskość natury, sprawia , że miejscowość ta stwarza idealne warunki do odpoczynku. Mało kto wie, że ta niewielka wioska powstała w XIII w. dzięki kolonistom przybyłym z Niemiec.

Istnieje wiele nazw tej miejscowości. Pierwotna jej nazwa to Krowi Ogon, z powodu niewielkiej powierzchni . W dokumentach można znaleźć także nazwy Kuczail (1373), Kuhczayl (1427), Kwezayl (1451)Kwzcayl (1482),Kwhezayl (1491). Dopiero w drugiej połowie XVI w. Krowi Ogon zmienił nazwę na Półwieś Górną (Oberhalbendorf) . Właścicielem wsi był wówczas  Paweł Siegmund. W pierwszych latach po II wojnie światowej obowiązywała prowizoryczna nazwa Półpica Górna lub Półpice Górne. W 1373 r. właścicielem wsi jest Henczil Jon von Gersdorf, który jest panem pobliskiego Sulikowa. W 1429 r. Nickel von Gersdorf z Kunowa sprzedał Małą Wieś Górną Albrechtowi von Hoberg. Później ponad 150 lat wieś była w posiadaniu zgorzeleckich mieszczan. Do 1451 r. wieś posiada Hans Pletzel. 


Mała Wieś Górna na pocztówce - 1

Dokumenty podają również takie nazwiska jak burmistrz Andrzej Canitz (1451-1458), Schonheinz, Hans Leonhardt oraz Piotr Walde, który umierając w 1491 roku zapisuje Małą Wieś Górną w testamencie radzie miejskiej Zgorzelca. Testament zostaje obwarowany pewnym warunkiem, który mówi o tym iż rajcy zgorzeleccy w zamian za przejęcie wsi musieli rocznie posyłać celestynom z klasztoru w Oybinie 1 beczkę śledzi. W roku 1565 Mała Wieś Górna przechodzi na własność doktora medycyny ze Zgorzelca, wymienianego już Pawła Siegmunda. Po ośmiu latach majątek zostaje sprzedany Pawłowi von Liedlau. Następnymi właścicielami Małej Wsi Górnej w latach 1614-1621 są von Strumowie, w 1621-1659 von Hobergowie, w 1659-1723 von Loebenowie i od 1723 do 1819 roku von Rechenbergowie. Od połowy XV w. aż do początku XVII w. we wsi znajdowało się 5 gospodarstw kmiecich. W 1607 r. Wilhelm von Liedlau osiedlił pierwszych chałupników trudniących się tkactwem lnianym (rzemiosło to przetrwało we wsi dotrwało do drugiej połowy XIX w.).


Mała Wieś Górna na pocztówce - 2

Wilhelm von Liedlau polecił wybudować w Małej Wsi Górnej młyn i karczmę. Późniejsi panowie, chcąc pomnożyć własne dochody dążyli do zwiększenia liczby poddanych, a z drugiej strony stale zaostrzali wyzysk swoich chłopów. W 1621 r. Melchior von Heberg założył 6 nowych gospodarstw zagrodniczych. Osadników obarczono nie tylko pańszczyzną na rzecz dworu, ale i czynszem oraz dodatkowymi świadczeniami w postaci zboża, drobiu i pieniędzy. Podczas wojny trzydziestoletniej 5 gospodarstw zagrodniczych opustoszało, jednakże napływ egzulantów szybko uzupełniły niedobory ludności. Początkowo przybyli tu egzulanci z okolic Frydlandu, później protestanci z Wojcieszyc koło Jeleniej Góry. W 1675 r. miejscowe dobra objął Wolf Albrecht von Loeben, który okazał się bezwzględnym wyzyskiwaczem swoich poddanych. Zmusił on nawet wolnych do tej pory kmieci do robót pańszczyźnianych. Dzięki temu szybko postawił wspaniałą rezydencję w Sulikowie oraz odbudował kościół po pożarze w 1688 r. Sytuacja uległa poprawie za rządów Wolfa Jerzego von Rechenberga ale całkowite zniesienie pańszczyzny i wyzwolenie przyszło dopiero w roku 1831. Po II wojnie światowej w Małej Wsi Górnej osiedlają się kresowiacy z powiatów Przemyślany (zwłaszcza z Hanaczowa) , Krzemieniec, Równe oraz Lida.


Pamiątkowe wspólne zdjęcie

W dziejach miejscowości tragicznie zapisała się powódź z 14 czerwca 1880 r. podczas której w nurtach tej niepozornej rzeczki straciło życie 4 ludzi ,a  3 domy uległy zawaleniu. W 1845 r. wieś liczyła 48 domów – 263 mieszkańców. W 1861 r.- 250 mieszkańców. W 1919 r.- 193 mieszkańców.  W 1939 r.- 213 mieszkańców. W kwietniu 1946 r.- 248 mieszkańców ( 126 Niemców i 122 Polaków). W 2002 r. – 147 mieszkańców. W marcu 2012 r. – 145 mieszkańców.

Zdjęcie tablicy upamiętniającej tragiczną dla miejscowości powódź, która nawiedziła wieś w lipcu 1880 roku.

 


Historyczna mapa Małej Wsi Górnej

Najpopularniejsze komentarze