Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony!

Strona Sołectwa Mała Wieś Górna

Fauna i flora

Wieś malowniczo wpleciona między pagórki, w dolinie rzeki Czerwona Woda. Rzeka, która jest trzeciorzędowym, prawobrzeżnym dopływem Nysy Łużyckiej. Swe źródła ma w Czechach i płynie przez Miedzianą , Bierną, Radzimów jako bystra wąska struga. W Małej Wsi Górnej nieznacznie się rozszerza, by utworzyć przełom w lesie między Sulikowem , a Małą Wsią Górną. Bujne zarośla kryją przed okiem ludzkim, liczne wychodnie bazaltowe z rzadką flora naskalną. Znaleźć tu można liczne drzewa spełniające wymogi pomników przyrody takie jak: jesion wyniosły, klon jawor, czereśnia ptasia. Łagodny klimat oraz brak przemysłu, sprzyja zachowaniu szaty roślinnej. Wśród łąk świeżych i wilgotnych, rzadkie okazy, których przykładem może być storczyk. Bogatą szatę roślinną urozmaicają paprotki zwyczajne, zawilce, konwalia majowa, czarny bez, bluszcze, wawrzynek wilczełyko.

Bogactwo flory sprzyja istnieniu wielu gatunków zwierzyny. W  żyją daniele, sarny, dziki, zające, lisy, wydry. Z ptaków: bażanty, kuropatwy, przepiórki, perkozy, dzikie kaczki.

Ostatnio można tu spotkać żerujące żurawie. Wiosną i jesienią obserwujemy migrację dzikich gęsi, widowiskowe przeloty, którym towarzyszy charakterystyczne gęganie ptaków formujących imponujące klucze. Z gadów i płazów występują masowo jaszczurki: padalec, zwinka żyworodna, z węży: żmija zygzakowata i zaskrońce, także rzekotka drzewna, ropucha szara. Owady takie jak modraszek telejusa, modraszka nausitousa, trzela zielona.

W wodach rzeki Czerwona spotkamy minoga strumieniowego, traszkę. Różnorodna chiropterofauna z mroczkiem posrebrzanym stanowi również o wyjątkowości tego miejsca,  stan środowiska, malowniczy krajobraz czyni ten obszar cennym przyrodniczo.

 

FAUNA

NIETOPERZE

Nietoperze – ponad 1.000 gatunków, to 20% wszystkich gatunków ssaków, ale jedyny ssak, który potrafi latać. Żywi się owadami (70% populacji), owocami (23%), pyłkami i nektarem (5%) oraz in. Mają nienajlepszy wzrok, za to wyjątkowo wrażliwy słuch (echosonda). Nie przeszkadza im nawet koszmarny hałas – niektóre mają swoje siedliska w szczelinach mostów drogowych. Ale płoszy je światło i nie lubią iluminowanych budowli.


 
Żyją w koloniach – największą z nich odkryto w Australii w 1930 r., zajmowała powierzchnię ok. 10 x 1,5 km i liczyła ok. … 30 mln egz.


 
Największy nietoperz (kalong, owocożerny)ma rozpiętość skrzydeł 170 cm, najmniejszy (nietoperz trzmieli) – 2 gramy i 10 cm – oba gatunki żyją w Azji. Ten drugi uznawany jest za najmniejszego ssaka świata.


 
Niektóre gatunki mogą pokonać w drodze na żerowisko nawet 50 km, a w pół godziny potrafią zwiększyć masę swego ciała do 30%.


 
W ciemności jego „echosonda” emituje do 20 sygnałów na sekundę, stąd precyzyjnie namierza najdrobniejsze owady, potrafi wychwycić echo słabsze nawet o… 10.000 razy od swojego sygnału. Zawsze rozpoznaje echo swojego sygnału, choćby na jednym żerowisku latało - również polując - i sto nietoperzy.


 
Słuch człowieka odbiera dźwięki na poziomie ok. 20 kiloherców, „mowa nietoperzy zaczyna się od 22 kH, a niektóre gatunki wydają dźwięki o częstotliwości ponad 50 kH.


 
Naukowiec, który zajmuje się nietoperzami – to chiropterolodzy. 


 

Mała Wieś Górna zasłynie… nocą?!

Mroczna niespodzianka.

Trudno jednoznacznie powiedzieć, czy właśnie w gminie Sulików, a dokładnie – w Małej Wsi Górnej ujawniono nowe na Pogórzu Izerskim siedlisko nietoperzy z gatunku mroczków posrebrzanych, ale faktem jest, że przedstawiciele tego gatunku tam zostali ujawnieni.

A z pewnością jest to rodzaj niespodzianki, bowiem nawet wytrawni chiropterolodzy (naukowcy zajmujący się nietoperzami) nie zawsze potrafią przewidzieć, gdzie znajdą się ich podopieczni.

- To niezwykle tajemnicze zwierzęta – powiedziała nam Iwona Gottfried, która wraz z mężem, Tomaszem pasjonuje się badaniami nietoperzy. – Bardzo przydatne, bardzo skryte i wciąż nie do końca poznane. Są malutkie, ich tułów jest mniejszy, niż pięciozłotówka, ale prawdą jest, że kiedy rozwiną skrzydła na kilkanaście centymetrów, to ich lot robi wrażenie. Jednak zobaczyć nietoperza…. to doprawdy jest sztuka! Są one bowiem „nocnymi markami”, polują tylko nocą na muszki, pająki, czasami kilkumilimetrowy narybek, który wyławiają w locie, jak rybołów. Tyle, że rozpiętość skrzydeł tego ptaka sięga dwóch metrów, a nietoperza … może z 15 cm.

Na czym polega fenomen nietoperzy i to, że budzą one taką ekscytację, nie tylko w Małej Wsi Górnej? – To jedyne ssaki, które potrafią latać – mówią Iwona i Tomasz - Świetnie się ze sobą porozumiewają, ale z reguły w częstotliwościach dla ludzi zupełnie niesłyszalnych, bo o ile człowiek odbiera dźwięki do poziomu 20 kiloherców, to nietoperze wydają dźwięki właściwie od 22 kH, a niektóre gatunki – powyżej 50 kH. Ich organizm wypracował taki zmysł echolokacji, że posługują się nim lepiej, niż wzrokiem. Emitują do 20 sygnałów na sekundę, a odbierają echo swoich sygnałów nawet wówczas, kiedy jest 10.000 razy słabsze, niż nadany sygnał. Zresztą – jeśli w jednym obszarze jest i tysiąc nietoperzy i każdy z nich emituje sygnały, to każdy też znakomicie rozpoznaje swój i reaguje tylko na swój, chociaż w powietrzu aż „gęsto” od takich sygnałów. Zadziwiające jest, że z jednej strony mają tak wrażliwy słuch, że na przykład gacek brunatny usłyszy, jak pająk chodzi po liściu, ale z drugiej strony – ten wrażliwy słuch nie przeszkadza im z znajdowaniu siedlisk w szczelinach… mostów drogowych, gdzie hałas jest nie do wytrzymania. A ich zdolność hibernacji? Nieprawdopodobna. Żeby przetrwać zimę, kiedy nie ma owadów, musza zasnąć na co najmniej cztery miesiące, by nie tracić sił. „Obżerają” się jesienią, zwiększając wagę swego ciała nawet do 50% zwyczajnej, a potem korzystają z pokładów zgromadzonego tłuszczu. Śpią, zawieszone za tylne łapki głowami w dół, a temperatura ich ciała spada do 2 – 8 st. Celsjusza. Ich serce bije wtedy kilkanaście razy na godzinę, choć w okresie ich ożywionej działalności bije… 250 razy na minutę! I to są ssaki, więc poniekąd z tego samego gatunku co człowiek. Podobieństw jest trochę, choćby i takie, że noworodki nietoperzy niektórych gatunków mają… mleczne zęby.

Większość przypisywanych im złych cech wynika i ze strachu, (bo to nocne zwierzęta), i z nieznajomości ich bytu. Nie wplątują się we włosy, nie spijają ludzkiej krwi (są wprawdzie w świecie, a dokładnie – w Ameryce Południowej) trzy spośród tysiąca gatunki nietoperzy „wampirzych”, które żywią się krwią zwierząt ciepłokrwistych, ale to wyjątek, w dodatku zainteresowany raczej krowami i dużymi zwierzętami gospodarskimi, w głębokim śnie. Największy nietoperz to 1,5 kilogramowy kalong, najmniejszy – niespełna dwugramowy nietoperz „trzmieli”, oba żyją w Azji. W Polsce jest ich niewiele ponad 20 gatunków

Na marginesie: fakt otłuszczenia jest niebezpieczny dla życia, co sprawdza się także w przypadku nietoperzy. Jeśli zimują w miejscach dostępnych dla sikorek, to te ptaki, poszukujące tłustych kęsków potrafią rozdziobać nietoperza, a ten – pogrążony w głębokim śnie – potrzebuje prawie pół godziny, by się z hibernacji wybudzić. Z reguły sikorka aż tyle mu nie daje… Inna sprawa, że nietoperze są ssakami długowiecznymi, jeśli wziąć pod uwagę ich wielkość, bo dożywają 20 lat, a rekordzista z gatunku „nocek Brandta” przeżył co najmniej 41 lat! Nocek posrebrzany, ujawniony w Małej Wsi dożywa bez problemu piętnastego roku życia. A ruchliwa mysz ma szczęście, jeśli dotrwa do drugich w swoim życiu żniw… Skąd ta długowieczność? Właśnie nad tym się głowią naukowcy, bo odkrycie tego sekretu mogłoby może pomóc ludziom. Część tajemnicy tkwi zapewne w fakcie, że nietoperze przesypiają trzecią część roku bez przerwy, mają – w porównaniu z myszami – mało młodych, więc „szanują się” mówiąc ludzkim językiem, jednak… ich jesienna dieta i otłuszczenie organizmu jest tym, przed czym ostrzegają nas, ludzi, lekarze… Zagadka długowieczności czeka na rozwiązanie.

- Obecność nietoperzy w Małej Wsi Górnej – mówi sołtys, Małgorzata Pławiak – z pewnością nie ściągnie do nas tłumu turystów, ale chodzi nie tylko o turystów. Fakt, że są u nas nietoperze rzadszego gatunku jest ważne dla wsi, choćby dlatego, że potwierdza panujący tu spokój, fakt istnienia zdrowego otoczenia, itp. Nie wpiszemy sobie nietoperza do herbu, ale możemy się cieszyć, że i one u nas znalazły dobre dla siebie miejsce.

Z pewnością można liczyć na przyjazdy naukowców, szczególnie tak zaangażowanych, jak Iwona i Tomasz W ich wrocławskim domu, podczas naszych tam odwiedzin zobaczyliśmy dwójkę „pluszowych” nietoperzy na honorowym miejscu. Okazało się, że jest to… część bukietu ślubnego tej pary. Ich przyjaciele, znając fascynację nietoperzami, w taki sposób uczcili ich ślub.

- My się zresztą poznaliśmy dzięki nietoperzom – mówią. Tomasz, z zamiłowania historyk, „grzebał” na starych strychach w poszukiwaniu archiwaliów, tam zobaczył pierwsze siedliska nietoperzy i się nimi zainteresował. Iwonę także zafascynowały te ssaki, choć trochę z przypadku. Uczyła się we wrocławskim liceum, nieopodal Parku Szczytnickiego i nie miała pojęcia, że to obszar ukochany przez nietoperze. Kiedy – już na studiach – wykładowca-ornitolog zachorował, a na zastępstwo przyszedł chiropterolog i zaprosił studentów do tego Parku – odsłonił jego bogactwo. Okazuje się, że i nietoperze mogą kojarzyć ludzi, co można uznać za jedną z odkrywanych tajemnic tych zwierząt, które jeszcze długo nie pozwolą na poznanie wszystkich swoich sekretów. 

Autor tekstu: Cezary Wiklik


Mroczek Posrebrzany 

 

FLORA

CZEREŚNIA PTASIA - Najgrubsza czereśnia w Polsce (na terenie Lasów Państwowych) rośnie w Myscowej i ma 356 cm obwodu i 22 metry wysokości, a czereśnia ptasia w Małej Wsi Górnej ma 350 cm !!! (dane z 04.10.2011 r.)

CZEREŚNIA PTASIA w MAŁEJ WSI GÓRNEJ 

Miejscowość:

Mała Wieś Górna

Gatunek drzewa

Czereśnia ptasia Prunus avium L.

Obwód na wys. 130 cm (pierśnica)

350 cm

Położenie

Na wysokości posesji 41. Działka nr 48/1.

Współrzędne

N 51°4’30’’, E 15°5’20’’

Stan drzewa

Okazała, pień podzielony na 4, z dziuplą; zdrowa.

Uwagi

Kwalifikuje się na PP. Na mapce Nr 1

Data

04.10.2011

 

Zdjęcie Czereśni Ptasiej

 

Czytany 8595 razy
Więcej w tej kategorii: « Mała Wieś w mediach

Skomentuj

Upewnij się, że pola oznaczone wymagane gwiazdką (*) zostały wypełnione. Kod HTML nie jest dozwolony.

Najpopularniejsze komentarze

sound by Jbgmusic